• Segue conectado
  • |

Xornadas sobre os refuxiados en “A Casa da Triga ” de Ponteareas

NDEA-Manifesto Refuxiados A Casa da Triga

Ponteareas | A asociación cultural “A Casa da Triga” ven de presentar un programa de actividades no que os refuxiados serán o tema de referencia. Dende o venres 25  ata o xoves 31, de marzo, haberá charlas, recitais literarios, exposicións de obras plásticas, vixilia polos refuxiados e a lectura dun manisfesto.

Programación:

VENRES 25
18,00 h. Apertura da exposición de obras plásticas de Irene Silva, Jose Manuel Ucha, Chus Láuzara e Belén Pazos (até o 16 de abril)
23,00 h. Recital literario-musical: Isabel Blanco, Xurxo Troncoso, Paco Represas. Lectura do manifesto: “Refuxiados” *Por cada copa A Casa da Triga destinará 0,5 € a ACNUR e por calquera consumición participas no sorteo de tres suscricións anuais de socio/a de ACNUR
SÁBADO 26
12,00 h. Sesión vermú con música tradicional galega (Sacaranse a poxa entre os asistentes 50 pezas de música tradicional a 2 euros cada peza que se destinará a ACNUR).
23,00 h. Vixilia polos refuxiados Performance con música ao vivo de Daniel Pequeño Prendido de candeas (a 2 euros cada candea que se destinará a ACNUR). *Por cada copa A Casa da Triga destina 0,5 € a ACNUR e por calquera consumición participas no sorteo de tres suscricións de socio/a de ACNUR.
MARTES 29
20,15 h. “Alejandro Viana, ponteareán valedor dos refuxiados republicanos en Francia (1939-1941)”, a cargo de Roberto Mera
XOVES 31
20,15 h. “Refuxiados”, a cargo do fotoxornalista Felipe Carnotto

MANIFESTO REFUXIADOS “A Casa da Triga”
Semana Santa 2016.

O cristianismo conmemora a paixón, morte e resurrección de Xesús de Nazaret. A tradición cristiá fálanos da traizón de Judas, do enxuizamento de Xesús perante o Sanedrín, do seu escarnecemento, da covardía do poder político representado polo imperio romano e Poncio Pilato e da crueldade dunha sociedade manipulabel que libera a Barrabás e condea a morte a un inocente. Azoutado, torturado cunha coroa de espiñas, obrigado a levar a súa cruz, acabará sendo executado por crucifixión no Gólgota.

Hoxe, dous mil anos despois, nós asistimos a outras paixóns e outras mortes que queremos denunciar e honrar. Asistimos a unha infamia que mata a persoas de carne e oso, mulleres, homes, nenas e nenos coma nós. Perseguidos, fuxindo das guerras e da violencia, percorrendo o seu particular viacrucis por estradas, montañas e mares convertidos en cemiterios ou fosas comúns.

Non cargan cunha cruz, pero traen ás costas as súas escasas pertenzas.

Non levan unha coroa de espiñas, pero verten o sangue das feridas da guerra, da violencia, dos abusos ou das violacións.

Non son azoutados e agredidos cos látigos e as lanzas dos soldados romanos; agora sinten nas súas carnes os porrazos e os gases lacrimóxenos dos vixiantes das fronteiras dun novo imperio.

Non escoitan “soltade a Barrabás”; agora sinten o silenzo da indiferenza e o berro da xenofobia, o racismo e a insolidariedade que reclama a súa deportación.

Non agardan a súa resurrección, só esperan a nosa insurrección.

Non son executados nunha cruz, pero morren a centos e a miles afogados nas costas e nas praias dunha Europa, que coma o Poncio Pilatos desta traxedia, se lava as mans desde a máis noxenta covardía e complicidade.

Nos tamén imos celebrar a nosa Semana Santa.

As imaxes ás que honraremos non son santos. Son os traballos artísticos de Irene Silva, Jose Manuel Ucha, Chus Láuzara e Belén Pazos que representan a miles de refuxiados sen rostro. Eles son os iconos que presiden o noso particular templo de homenaxe aos refuxiados: A Casa da Triga.

O noso altar non será ostentoso, senón humilde e simbólico, conformado con salvavidas, maletas, mantas ou sacos terreiros, perante o que celebraremos a nosa particular vixilia pascual na noite de sábado santo.

Os nosos rezos e oracións non serán letanías rutineiras, senón os poemas e a prosa de predicadores da palabra comprometida e conscente. A verba de Isabel Blanco, Xurxo Troncoso e Felipe Carnotto.

Os nosos cánticos non serán aleluias, senón as voces e os sons solidarios de Daniel Pequeño, Paco Represas ou o Son da Triga.

Os nosos santos, aos que renderemos homenaxe, non levitaban nin erguían a espada ante os mouros, senón que, coma o ponteareán Alejandro Viana, arriscaban a súa vida evacuando a milleiros de refuxiados acorralados polo fascismo en Francia.

As nosas esmolas e doazóns non irán parar a ningunha confesión de ampulosas basílicas e desbordantes riquezas, senón a seres humanos, aos refuxiados, para aliviar o seu sofremento.

E os nosos fieis seredes vos, persoas comprometidas, conscentes e sensibeis ante a traxedia e indignadas ante a indiferenza.

Xesús de Nazaret dixo dos seus verdugos ao seu metafísico pai: “Perdónaos porque non saben o que fan”.

Mais nós dicímoslle a Europa, aos seus Estados, ás súas institucións e aos seus dirixentes: nós non perdoamos, porque sabedes o que facedes.

Na memoria e en homenaxe aos milleiros de refuxiados e refuxiadas. Estamos con vós.

Publicado o 25 Mar 2016 en Axenda, Ponteareas.
Síguenos no noso canal do TELEGRAM

Iniciar sesión

Uso de cookies

Este sitio web utiliza as cookies para que vostede teña unha mellor experiencia de usuario.
Si continúa navegando está a dar seu consentimento para a aceptación das mencionadas cookies e a aceptación da nosa política de cookies.
Faga click no enlace política de cookies para maior información. ACEPTAR

Aviso de cookies