Ferve o sangue para Santa Marta de Ribarteme

Os fieis rexeitan a prohibición desta festa por parte do novo párroco

As Neves | Ventos de tormenta soplan no Concello pontevedrés das Neves entre os fieis de Santa Marta de Ribarteme.  Os seus miles de participantes, tralas privacións ás que os someteu o asesino Covid-19, sufriron, por terceiro ano, non poder celebrar a tradicional procesión cos beatos cadaleitos, ocupados por persoas vivas, algunhas representando aos que estaban  ao borde da morte, e outros que viviron unha enfermidade ou accidente dun xeito doloroso e cheo de sufrimento.

Durante as vivencias da procesión, botaron moitas bágoas lembrando os peores momentos da súa vida.  E con esta ilusión quixeron renovar a tradición de tantas décadas, pero o novo párroco, don Javier de Ramiro, prohibiu tal costume por consideralo pagán e anticristián.

Os máis fieis seguidores de Santa Marta, respectando a posición do dito párroco, rexeitan total e enerxicamente as súas decisións e cualificacións, tratando a ocupación dos cadaleitos como algo profano e antirelixioso.

Non admiten as formas radicais de don Javier de Ramiro porque se trata de celebrar unha Romaría mundialmente famosa como demostración dunha profunda e incombustible Fe á Santa, irmá de San Lázaro. Non hai en mente ningún dos organizadores e participantes, desexo ou pensamento en contra de cumprir e respectar as normas da Igrexa Católica.

Simplemente representa acontecementos de intenso sufrimento e dedícalos a Santa Marta, en agradecemento polo que consideran a súa intercesión milagrosa para salvar as súas vidas.  E nos casos sen éxito, o recoñecemento da súa axuda para manter a Fe.

“Esta Romaría fixo posible que o concello das Neves e as súas parroquias se popularizaran tanto que o turismo, guiado por Internet e as redes sociais, esgotou os hoteis e residencias máis próximos”

Esta Romaría fixo posible que o concello das Neves e as súas parroquias se popularizaran tanto que o turismo, guiado por Internet e as redes sociais, esgotou os hoteis e residencias máis próximos, atraídos pola orixinalidade sen precedentes no mundo dunha procesión con cadaleitos, ocupados por persoas vivas.  O impacto foi cósmico.

Esta España educada, moderna, tolerante, flexible e democrática, a través dos seus crentes e seguidores de Santa Marta, non supón que a Igrexa Católica Española tolere a autoflaxelación dun crente durante unha procesión na Semana Santa, ou dun descalzo arrastrando cadeas cos nocellos sangrando, e outros camiñando de rodillas  ata que se pelan as rótulas sangrantes.  E aínda non permitir que xente viva ocupe uns cadaleitos.

Do mesmo xeito que este ano se respectou a decisión do párroco de celebrar a procesión sen cadaleitos, todos os fieis aos que se lles negou o que consideran un dereito social, relixioso e constitucional, e non unha inxusta acusación de pagáns e profanos, desde do que se infire o dereito á liberdade de expresión como crentes na historia e divindade da Santa.

Por todos estes motivos, pídenlle ao párroco don Javier que reconsidere o seu criterio e coas formas e a compostura adecuadas, un enfoque solidario e flexible entre ámbalas dúas partes.  Ninguén quere enfrontamentos nin egos por incoherencia, só un diálogo tolerante e comprensivo.

Se as xuntanzas con don Javier de Ramiro non chegan a un éxito, a decisión do grupo de voceiros é sólida e intransferible: solicitar con constancia e respecto, as entrevistas necesarias co bispado de Tui-Vigo.

O 29 de xullo de cada ano non só se considera festivo, nin un simple Xantar na fermosa explanada, xardín e souto que conforma un admirable conxunto urbanizado, empedrado, sumidoiro, alumeado público e moderno mobiliario urban, coa Igrexa de San Jose de Ribateme.  Un santuario emblemático humanizado nos últimos cinco anos grazas ao pobo e á Deputación de Pontevedra, destaca pola súa beleza e modernidade.

Tamén hai figuras talladas por estudosos da escultura e da arqueoloxía, destacando Santa Marta, Nuestra Señora de la Almudena, San Isidro, Cristo de Medinaceli, O Sagrado Corazón e a Virxe María.  Sempre cheas de flores.

Tras a Misa Solemne, a multitudinaria procesión cos portadores e ocupantes dos cadaleitos en estado de conmoción, conforman unhas espectaculares e conmovedoras situacións de fonda fe e bágoas incontrolables para os irmáns e irmás.

Prohibir estas vivenzas considérase un abuso de poder e unha falta de respeto a unha costume centenaria de todo un pobo e a súa xente.  Por iso, pídenlle humildemente ao párroco don Javier de Ramiro e ao bispo de Tui-Vigo que abran os brazos e acollan e volvan a bendicir os pasos da tradicional procesión coa representación relixiosa e human dos cadaleitos.

Por Juan Louzan

Deixa unha resposta

Este sitio emprega Akismet para reducir o spam. Aprende como se procesan os datos dos teus comentarios.

Outros artigos