• Segue conectado
  • |

“Unha broma que rematou en algo moi serio”

Alfonso Pato | Director do Festival de Cans

Alfonso Pato. Licenciado en Filoloxía Hispánica. Desenvolveu a súa carreira como xornalista e guionista de programas de televisión. Membro fundador do Festival de Cans e director do festival desde a súa primeira edición en 2004.

Que obxectivo te prantexabas o primeiro ano do Festival de Cans?

Pouco máis que facer unha broma un sábado pola tarde e parodiar un pouco o Cannes francés. Fixémolo con ganas de tomar unhas cervexas cos amigos e de facer unha actividade cultural no mundo rural. Pero todo tomou unha dimensión inesperada para ben. Desde a primeira edición foi un éxito que nin nos plantexabamos.

Cando te decataches que o Festival lle estaba quedando “ancho” a aldea de Cans?

Creo que desde a terceira o cuarta edición, vimos que o festival estaba tomando unha enorme dimensión. Nunca nos asustamos, pero sempre fumos moi prudentes co seu crecemento. Foi un crecemento sostido, pensado, meditado e sempre sen perder a esencia do que somos. Chegou un momento no que pensamos que o corpo nos medraba moito por dentro e podía rachar a camisa, mais decidimos re-coser a camisa e re- adaptala a nosa nova fisonomía. Penso que maduramos moito como organización á par que medrabamos como festival.

Ultimamente xa se veñen desenvolvendo varias actividades fora de Cans, sobre todo no centro de Porriño. Cres que ese é o futuro do Festival en canto ao lugar de instalación ou cres que pode trascender eses límites?

Desde que comezamos a medrar, o Festival tivo claro que tamén tiña que ter unha das súas partes no centro do pobo. Temos unha praza do Concello perfecta para actividades e un entorno de soportais histórico e único, aínda que ás veces non nos deamos conta. O Festival ten perfectamente estabelecido o seu epicentro en Cans e un día baixa ó centro do pobo. Pouco a pouco fumos introducindo unha filosofía nas actividades, que é tomar as prazas e dimensionar os espazos públicos: a praza do Concello, o Torreiro de Cans, o Parque do Río en Cans, cobran outro valor cando os chimpíns chegan alí e se multiplican as actividades nestes espazos. Cobran unha nova dimensión pública e ese é un obxectivo moi buscado.

Levas un nmontón de anos dirixindo, xstionando, animando cada celebración. Cres que se decidiras apartarte o festival poderia seguir crcendo igual?

Perfectamente. O Festival está nun punto de madurez organizativa, no que cadaquén foi asumindo responsabilidades en cada departamento e cunha certa autonomía nas decisións, sempre dentro dunha coordinación xeral. Ademáis fumos metendo xente nova pouco a pouco no núcleo central da organización, varios rapaces e rapazas que non pasan dos trinta anos e con capacidade para desenvolver o festival no futuro. Eu nacín en Cans, o Festival de Cans segue ilusionándome e é moi importante na miña vida, pero tamén teño outras cousas máis importantes na vida, co cal non debería pasar moito tempo sen que se prepare un relevo. O festival de Cans vai de ano en ano, e nunca se sabe como será todo dentro dun ano.

Ves no horizonte lonxano a posibilidade de que o Festival de Cans poida ser apadriñado or algunha institución galega do mundo da crweatividade e que con apoios inatitucionais poida asentarse dunha maneira definitiva e sen apuros cada ano?

Non o sei. O que teño claro é que se queremos garantir o futuro do Festival de Cans as institucións teñen que variar o seu modelo de axudas cara os festivais, e o noso festival mesmo tamén ten que mudar de modelo de xestión e administración. Por ambas partes se debe estudiar un paso cara unha medida profesionalización. Cada ano é un sinvivir. Remata unha edición e non sabemos nunca que vai pasar o seguinte ano. Nunca está asegurado o seguinte ano e por iso o modelo de axudas debería variar para garantir unha supervivencia de máis de un ano.

Cales foron as máis destacadas actuacións que se puideron contamplar nos distintos festivais?

Revisando os cartaces das últimas edicións, son un bo baremo para ver o crecimento que tivo o festival. Como foron pasando cineastas de enorme relevancia como Juanma Bajo Ulloa, Isabel Coixet, Fernando León ou José Luis Cuerda. Ou como no apartado musical, o festival foi gañando prestixio coa presenza de artistas que van de Siniestro Total a Aerolíneas Federales, pasando por Xoel López, Iván Ferreiro, Kiko Veneno, Coque Malla, León Benavente ou multitude de bandas galegas como Heredeiros da Crus, Os Diplomáticos ou Radio Océano.

Falame de apoios: Concello, Deputación, Xunta de Galicia, patrocinadores privados….

Estamos moi satisfeitos co apoio que nos presta o Concello. Non se trata dunha cuestión económica senón a súa total predisposición a colaborar. Cans é un evento que toca transversalmente varios departamentos, que van desde a alcaldía, a seguridade, vías e obras ou educación. Traballamos coordinados con todos eses departamentos, temos reunións previas e todos buscamos que o festival saia o mellor posible. Os patrocinadores privados tamén son moi importantes, sobre todo o caso de Mahou, a Fundación Aisge ou Galicia Calidade.
No caso das outras institucións hai un modelo de axudas anuais de concurrencia competitiva que funciona decentemente coa Xunta no caso de Agadic, pero que é moi rácano e moi descompensado no caso Deputación de Pontevedra, que segue sen ver claramente que Cans é o evento cultural nun entorno rural máis relevante de Galicia. A Deputación de Pontevedra é a institución que menos aporta ó Festival de Cans, cando debería ser a primeira con diferencia.

Cal é a capacidade de financiación máxima que pode acadar o propio Festival?

O Festival de Cans non ten as axudas públicas como máximo obxectivo ou máxima referencia. Cans traballa duramente para xenerar recursos propios e para obter patrocinadores privados ós que lles resulte actractivo o festival. Os recursos propios que xenera o festival e os patrocinadores suman arredor do 70% do orzamento. Contrariamente a moitos festivais, en Cans a menor parte é a que sae das institucións públicas.

Que actuacións destacadas presenta o festival este ano para que os galegos/as visiten Cans nesta celebración?

Haberá coloquios moi interesantes con grandes cineastas, ata catro interensatísimas seccións de curtametraxes, estreas de tres longametraxes, unha sesión adicada ó desastre dos lumes, un concurso de videoclips e un gran espazo adicado as nenas e nenos e ás familias. Teremose arredor dunhas 25 actuacións musicais de estilos variados, que fan do rock á electrónica, pasando pola música tradicional, as bandas de música populares ou a electrocumbia. Desde Depedro a Esteban y Manuel, e desde Burning ata as pandereteiras das Tanxugueiras, e outras bandas como Familia Caamagno, Pardo, Monquoup ou Pantis, mesturado co sabor popular da Banda de música de Rubiós, as treboadas chegadas de Tomiño ou a música para os cativos de Magín Blanco


Nado en Xove. Redactor en medios online, gabinetes de prensa, campañas electorais e bolseiro en medios radiofónicos. Desenvolvemento de proxectos web municipais e posicionador SEO. Blogueiro, community manager e investigador.
Publicado o 3 Mai 2018 en Entrevistas.
Síguenos no noso canal do TELEGRAM

Iniciar sesión

Uso de cookies

Este sitio web utiliza as cookies para que vostede teña unha mellor experiencia de usuario.
Si continúa navegando está a dar seu consentimento para a aceptación das mencionadas cookies e a aceptación da nosa política de cookies.
Faga click no enlace política de cookies para maior información. ACEPTAR

Aviso de cookies