• Segue conectado
  • |

Encontros na terceira fase.

Seguramente o candidato á investidura designado por El Rei, viva momentos convulsos na súa mente, convencido que o seu proxecto de goberno é un galimatías para moitos con colorantes subversivos, cando non hai nada máis antisistema que a corrupción estrutural que observamos cada día. Os medos tribais da dereita social e económica a aceptar os ventos de cambio que saen das urnas, non son máis que a demostración da existencia dunha democracia imperfecta, na que uns poucos cren estar unxidos, por pertencer a un estrato social determinado, por moito que este estea contaminado polos termes que devoran unha ética para a que viven de costas.

“Ríos de tinta levan esta tempada os xornais sobre a situación política do Estado, despois dunhas eleccións xerais que deixaron un mapa político moi interesante para os que queren facer política con maiúsculas, e desalentador para os mediocres acomodados nun Sistema demostrado como imperfecto”

Se as chamadas “esquerdas”, non son capaces de chegar a acordos para a gobernabilidade do Estado, por non ser quen aceptar que nas pelexas de galos ás veces morren os dous, terán un problema evidente que inducirá ao votante á falsa idea de que a estabilidade so pode vir dende o Partido Popular. Pablo Iglesias, na súa busca de ser o Felipe González de 1.982, pero en 2.016, erra poñendo liñas vermellas non asumibles para os socialistas, por moi xustas que sexan. A cuestión é que o electorado de esquerdas, ve unha ocasión única para que caian os valados da inxustiza social, ao mesmo tempo que temen que nada se concrete porque o ego de Iglesias non sexa capaz de interpretar unha evidente demanda social de cambio.

Mentres na Galicia, o debate do que acontece no Estado, semella ser un mal necesario que non nos afecta, mentres seguimos dende as posicións alternativas ás políticas do actual Partido Popular de Galicia, negando o futuro con imposturas propias de nenos caprichosos en busca da cadeira polo poder. Non todo vale contra o PP… o proxecto alternativo ten que ser sólido e solvente, ten que ter vocación de continuidade e credibilidade. O obxectivo non pode ser rematar co irmán nacionalista a calquera prezo, senón sumar para logo poder multiplicar posibilidades de cambio real. Do contrario, o que podería ser o inicio da esperanza, podería dar lugar a unha nova longa noite de pedra na nosa terra.

Mareas si, mais coidado co mar de fondo que intenta devorar as costas nas que o nacionalismo estivo tantos anos vixiante, mentres algúns divagaban como filósofos existenciais, o que as urnas lles negaban…

Ou non?


Estudou Dereito. Empresario en Lalí­n. Membro de Prolingua, foro Peinador e IGEA, do que é directivo. Articulista en diversas publicacións do paí­s.
Publicado o 28 Feb 2016.
Síguenos no noso canal do TELEGRAM

Iniciar sesión

Uso de cookies

Este sitio web utiliza as cookies para que vostede teña unha mellor experiencia de usuario.
Si continúa navegando está a dar seu consentimento para a aceptación das mencionadas cookies e a aceptación da nosa política de cookies.
Faga click no enlace política de cookies para maior información. ACEPTAR

Aviso de cookies