• Segue conectado
  • |

A xustiza e a democracia españolas.

Quero deixar claro a miña admiración por moitos dos traballadores e traballadoras do Estado que fan o seu traballo o mellor que poden, así como por xuíces honest@s, coñecid@s ou non. Pero o certo é que o Estado combate aos seus oponentes polític@s legal e ILEGALMENTE, convertindo os dereitos que se recollen na Constitución -filla e herdeira do franquismo- en papel mollado, co apoio e complicidade dun Poder Xudicial demasiadas veces arbitrario, partidista e corrupto. Ademais de machista, antigalego e ferozmente antinacionalista. No conflito vasco -que felizmente toma outros derroteiros- o Estado incumpriu de forma moi grave a súa propia legalidade, como tod@s sabemos. E no conflito catalán o Estado tamén actúa ao marxe da Lei e da Constitución, coa cobertura mediática duns medios de comunicación manipuladores e xeralmente faltos de ética e de profesionalidade. Hai algún crime que non cometera o españolismo masivamente, en defensa do Imperio ou da sacrosanta unidade de España? Se respectasen ao adversari@, se fosen verdadeiramente demócratas (e non só de palabra) non recurrirían á forza e negociarían a tempo, buscando unha solución política a un problema político e non de orde pública nin xudicial. Sacrificarían a súa arrogancia e intolerancia e gañarían bastante.

Que obriga pode ter un traballador/ora do Estado ao que acosan e humillan por pretender exercer os seus dereitos? Ao que non se lle permite amosar afecto polo seu país, polo seu idioma e a súa cultura; ao que non se lle consinte facer labor sindical nin oposición democrática á política oficial? Ningunha. O Estado non acepta disidencias e combáteas legal e ILEGALMENTE, polo que non ten credibilidade e convertiu a Constitución -que nunca me gustou- en papel mollado. Eu -como tanta outra xente- na medida das miñas posibilidades, procurei darlle contido e espírito a esas letras; pero é imposíbel porque o franquismo sigue instalado nas institucións e o españolismo imprégnao todo. Os meus mellores desexos ás novas xeneracións de funcionarios/as galeg@s, aínda que xa volo advirto: o Estado vaivos oprimir – moitas veces sutilmente- por falar ou escribir no noso idioma ou por pretender exercer os vosos dereitos. Aínda así, facédeo; porque vos sentiredes moito mellor. Igual tedes un xefe fascista ou torturador (son cousas que pasan nesta democracia). Resistir é o correcto e, ao final -por mal que o pases- compensa.

O benestar da sociedade e a xustiza social son valores aos que non debemos ser alleos nin tampouco facer ouvidos xordos ao clamor popular, porque entre tod@s podemos e debemos construír unha Galiza e un mundo mellores.

Publicado o 8 Out 2018.
Síguenos no noso canal do TELEGRAM

Iniciar sesión

Uso de cookies

Este sitio web utiliza as cookies para que vostede teña unha mellor experiencia de usuario.
Si continúa navegando está a dar seu consentimento para a aceptación das mencionadas cookies e a aceptación da nosa política de cookies.
Faga click no enlace política de cookies para maior información. ACEPTAR

Aviso de cookies