• Segue conectado
  • |

Pequenas reflexións.

Altruísmo histriónico con respecto á emigración: Sanidade universal, acollida do Aquarius, derriba das concertinas. Resurección do odio e do enfrontamento histórico: comisión da verdade sobre o franquismo, exhumación e traslado do cadáver de Franco e futura conversión do Val dos Caídos. Aumento indiscriminado de impostos: diésel, banca, sociedades, IRPF, ao aforro. Complacencia sumisa co nacionalismo: entreguismo verbal e gestual, achegamento de presos etarras e sediciosos. Irrelevancia e peloteo intolerable con Alemaña: si, con ese país que nos considera “de facto” e “de iure” unha nación semibárbara e pouco democrática.

Pois sÍ, ese é a bagaxe que nos está deixando ese fabuloso equipo de goberno que cando se conformou recibiu as máis edulcoradas adulacións de todos os sectores. Si, de todos.

A inmigración converteuse en España nun símbolo da bonhomía da esquerda, nun patrimonio que quere evidenciar para humillar ética e moralmente a esa dereita estigmatizada de ególatra, nacionalista e antiuniversalista. En Europa os gobernos de países de non dubidosa tradición democrática como Italia, Austria e agora a propia Alemaña están a levar precisamente políticas antitéticas ás do noso lince da Moncloa. Pero diso e sobre iso non se vai a debater.

Por outra banda no ámbito internacional, a Trump xa se lle acusa ata da morte de Manolete. O máis hilarante e cómico é a última crítica dos sectores progresistas dos mainstream. A súa acusada falta de educación e protocolo nos encontros institucionais con outros presidentes ou xefes de estado. O último caso que reflicten é o desacato e humillación á que someteu á raíña Isabel de Inglaterra por chegarlle dez minutos tarde. Sí, como o len. A progresía zascando a Trump por irreverente e impuntual coa gran defensora da pobreza e causas xustas do orbe planetario. En fin para poñer pés en polvorosa.

E para finalizar unha última reflexión sobre a nai Rusia. Ese país que para os ricos progres burócratas europeos é un conato de nación semibárbara , atrasada e decimonónica liderada por un pseudodictador proveniente do KGB . Cabe dicirlles que a conclusión á que chegaron todas as corresponsalías dos países participantes neste evento planetario é que a organización, a seguridade e infraestruturas do mundial son dignas dos mellores da historia. Benditos pseudictadores.

 

Publicado o 23 Xul 2018 en Jesús Témez Fernández.
Síguenos no noso canal do TELEGRAM

Iniciar sesión

Uso de cookies

Este sitio web utiliza as cookies para que vostede teña unha mellor experiencia de usuario.
Si continúa navegando está a dar seu consentimento para a aceptación das mencionadas cookies e a aceptación da nosa política de cookies.
Faga click no enlace política de cookies para maior información. ACEPTAR

Aviso de cookies