• Segue conectado
  • |

“O club da calceta”, de María Reimóndez (Xerais, 2006)

Este mes acollemos neste espazo un dos libros dunha autora que está de actualidade. María Reimóndez participará o día 10 de novembro nunha mesa redonda en Italia onde sentarán escritoras de diferentes literaturas europeas. Trátase dun dato moi positivo nese camiño cara á difusión no exterior dos artistas galegos porque, calidade, habela haina. Aínda que a última novela publicada por esta autora, Piratas (Xerais: 2009) tamén merecería un comentario, voume referir a O club da calceta por ser esta a obra que está traducida ao italiano, polo éxito que alcanzou ata dar lugar a unha representación teatral a mans da compañía “Teatro do Morcego”, e por asentar nas nosas letras a modalidade de narrativa feminista. A novela presenta a un grupo de mulleres moi dispares, dende unha profesora universitaria ata unha prostituta que desexa ser escritora, entre outras, que se coñecen mentres asisten a un curso de calceta. Alí van tecendo os relatos das súas historias e a solidariedade coas compañeiras ao tomaren conciencia das inxustizas sufridas polo simple feito de ser mulleres. De xeito paralelo, desenvólvese outro fío argumental: a morte violenta dalgúns homes da que temos noticia a través da reprodución das noticias que aparecen nos xornais. Este punto alporizou a parte do lectorado masculino que non debeu ver a ironía e a subversión dalgúns tópicos da novela negra ou, en definitiva, que non aceptou o pacto de ficcionalidade necesario para adentrarse nunha obra literaria. Porque, se o protagonista fose un asasino obsesionado con matar a enfermeiras louras, comprenderiamos unha reacción airada por parte deste colectivo?

María Reimóndez

Esta pregunta condúcenos á cuestión da cooperación por parte do lector. Malia ser unha novela de tese onde as conclusións ás que se procura que chegue o receptor son bastante obvias, a autora intenta que colabore ao establecer relacións entre as distintas tramas ofrecidas. Desta maneira descarga parte da súa responsabilidade mentres apela á reflexión.

Intriga, fantasía, análise social e vocación reivindicativa; estes son algunhas das las que compoñen unha novela de lectura obrigada para comprendermos unha das vetas literarias que de forma orixinal están a renovar o discurso narrativo galego.


Licenciada en Filoloxí­a Hispánica, (UDC, 1994-1998) e Filoloxí­a Galega (USC, 1998-2000), na actualidade, imparte aulas de Lingua e Literatura Galega no Ensino Secundario.
Publicado o 8 Nov 2011 en Cultura, Libros.
Síguenos no noso canal do TELEGRAM

Iniciar sesión

Uso de cookies

Este sitio web utiliza as cookies para que vostede teña unha mellor experiencia de usuario.
Si continúa navegando está a dar seu consentimento para a aceptación das mencionadas cookies e a aceptación da nosa política de cookies.
Faga click no enlace política de cookies para maior información. ACEPTAR

Aviso de cookies