• Segue conectado
  • |

Dereitos cidadáns, dereitos do galego.

Cadernos da viaxe.
Coñecida de todos é o grave devalo e desprotección da lingua galega no noso País. Polo que cómpre pensarmos máis en solucións, canto menos parciais.
Un dos problemas fulcrais da lingua é a desigualdade xurídica a respecto do castelàn. É dicir, iso de que vostede e máis eu teñamos que coñecer o castelán e xuices, médicos ou directores do Ikea poden dicir aquilo de que non entenden o galego. Esta desigualdade constitúe unha grave chata para garantir a plenitude dos dereitos lingúísticos, un xeito de promoción indirecta de iniciativas tan pouco democráticas como as de Galicia Bilingüe ou Hablamos español e require,xa que logo, dunha reforma constitucional e estatutaria “ad hoc”. É de xustiza.

Mentres, os usuarios do galego habemos revindicar, con sorriso e cordialidade, si, mais ferreñamente os nosos dereitos lingúísticos como cidadáns, consumidores, profesionais e traballadores.

Como cidadáns e usuarios dos servizos públicos habemos esixir ser informados en galego nos concellos, no SERGAS, nas Axencias Tributarias e na Seguridade Social e denunciar mediática, xudicial administrativamente calquera violación dos nosos dereitos lingüísticos. Esixir na escola pública- e concertada- galega e nas escolas infantís o uso do galego como lingua vehicular, coordinando accións de concienciación e reivindicación dende os níveis do barrio, na vila e na parroquia.

Como profesionais entender o importante para normalizarmos a lingua da nosa escolla. Hai semanas rexeitei o requirimento dunha avogada de fóra de Galicia a que traducira unha demanda ao castelán. E esta actitude foi avaliada positivamente polo conxunto dos profesionais da xustiza, mesmo cando moitos non usan o galego. No nível laboral cómpre garantir que os traballadores teñan dereito real a usar a súa lingua en toda circunstancia, lembrando que calquera sanción, discriminación ou despedimento por razón de escolla lingúística é nulo de pleno Dereito.

Como consumidores cómpre esixir o uso da nsoa lingua nos comercios, proveedores de servizos, Bancos e empresas. E usar da soberanía do consumidor. Se Abanca ou R son merecentes dos nosos prácemes polo seu uso da lingua, o Santander ou Ikea haberían recebir o castigo do seu desleixo para coa mesma.

Bó sería asumir como obxectivo para todos o de usar a nosa lingua en todas as circunstancias da vida cotián, agás na relación con outros países e territorios e cos turistas e viaxeiros. Mais xa sei que somos humanos. Fagan todas as excepcións que sexa mester, pero non esquezan tal obxectivo como regra xeral.


Advogado. Colabora en varios medios galegos.
Publicado o 2 Set 2018.
Síguenos no noso canal do TELEGRAM

Iniciar sesión

Uso de cookies

Este sitio web utiliza as cookies para que vostede teña unha mellor experiencia de usuario.
Si continúa navegando está a dar seu consentimento para a aceptación das mencionadas cookies e a aceptación da nosa política de cookies.
Faga click no enlace política de cookies para maior información. ACEPTAR

Aviso de cookies